Faza księżyca

Logowanie



Historia koła PDF Drukuj Email

   Utworzone zostało 20 lutego 1946 roku przez pracowników ówczesnej Dyrekcji Lasów Państwowych Okręgu Bałtyckiego, Koło Łowieckie "OSZCZEP" w Szczecinku jest najstarszym Kołem Łowieckim na Pomorzu Środkowym. Burzliwe lata powojenne sprawiły, że Koła Łowieckie musiały zrezygnować z dotychczasowych nazw i przyjąć nadane im w nazwie numery. Nasze Koło przemianowane na "Koło Łowieckie nr 4 w Szczecinku", a po historycznej odwilży na "Koło Łowieckie Ponowa". W 1963 roku jego członkowie podzielili się na dwa odrębne Koła, z których nasze powróciło do pierwotnej nazwy "OSZCZEP". 18 lipca 2003 roku przypada 40-ta rocznica tego wydarzenia. W okresie swojej historii Koło było związane z administracją leśną, w związku z czym większość jego członków stanowili leśnicy. W ostatnich latach stało się ono bardziej otwarte także dla mysliwych nie będących lesnikami.
Obecnie Koło gospodaruje na dwóch obwodach łowieckich o łącznej powierzchni około 18 000ha, w tym powierzchni leśnej ponad 12 000ha.

Obwód Nr 95 w województwie zachodniopomorskim o powieżchni 9 100ha jest obwodem leśno-polnym, ze zwartym kompleksem leśnym, którego powiezchnia wynosi 4 800ha, z przewagą siedlisk lasowych należących do nadlesnictwa Szczecinek.Jest on położony w obrębie moreny czołowej fazy pomorskiej zlodowacenia bałtyckiego. Sprawia to, że wystepuje tu bardzo atrakcyjna rzeźba terenu z ciągami wzgórz, pofałdowanymi równinami i licznymi jeziorami, a w płytkich wgłębieniach terenowych także torfowiskami i innymi obszarami podmokłymi. Wzgórza morenowe oraz tereny równinne o słabych glebach w dużej części porośniete są lasem. Szata roślinna jest bardzo bogata a świat zwierząt niezwykle urozmaicony. Spotykamy tu rzadkie gatunki, z bobrem, wydrą, orłem bielikiem, orlikiem krzykliwym, kanią rudą, puchaczem, żurawiem, sową błotną i sowa włochatą na czele. Występujący tu kiedyś sokół wędrowny jest obecnie reintrodukowany. Akcję restytucji tego wymarłego na Pomorzu w latach 60-tych ptaka drapieżnego prowadzi jeden z c `złonków naszego Koła. Pokaźne są stany liczebne zwierząt łownych. Chlubą obwodu jest pogłowie jelenia szlachetnego, którego jakość osobnicza jest dobra i każdego roku pozyskiwane są byki o masie wieńca powyżej 6kg. Dosyć liczna jest też sarna, zwłaszcza na obrzeżach lasu i na obfitujących w zadrzewienia terenach polnych. Jakość trofeowa kazłów jest raczej średnia, parostki o masie powyżej 350g netto są rzadkie. Liczny jest dzik, aczkolwiek z różnych powodów udział dojrzałych odyńców w pogłowiu jest niewilki. Niemniej, każdego roku na polowaniach pada kilka odyńców o masie tuszy powyżej 100 kg. Ponadto ze zwierząt łownych występują tu jeszcze lisy, jenoty, borsuki, kuny, dzikie kaczki i gęsi, a nielicznie również zające i kuropatwy, na które się nie poluje.

Obwód Nr 91 w województwie pomorskim o powierzchni 8 760ha jest obwodem leśnym, ze zwartym kompleksem lasu, o powierzchni 7 600ha z siedliskami borowymi należącymi do Nadleśnictwa Niedźwiady. Położony jest on na obszarze moreny dennej okresu ostatniego zlodowacenia. Odłożone warstwy lekkiej gleby, tzw. sandry, preferowały użytkowanie jej przez gospodarkę leśną. Powstały i istnieja do dziś wielkie kompleksy lasów iglastych,których część stanowi nasz obwód łowiecki. Teren jest poprzecinany dwiema rzeczkami i kilkoma strumykami, których karyta leżą w wyżłobionych w podłożu, urolkiwych dolinach, porosnietych trawami i krzewami. w niektórych obniżeniach ternu występują też terfowiska, na których spotkać można rzadkie, endemiczne rosliny.
Zwierzynę grubą na tym terenie reprezentuje jeleń szlachetny, sarna i dzik. Drobna zwierzyna jest nieliczna i łowiecko nie odgrywa żadnej roli. Jakość trofeowa byków jest gorsza aniżeli występujące w obwodzie 95. Rzadko masa wieńca przekracza 5 kg.
Ciekawostką informacyjną jest to, że przed 1945 rokiem ostatnim niemieckim nadleśniczym w tych lasach był dr Joachim Beninde, znany i ceniony w Europie badacz jeleni, którego prace naukowe i książki na temat biologii i ekoligii jelenia do dzisiejszego dnia mają duże znaczenia dla wiedzy o tym gatunku i dla praktyki łowieckiej.